Login (e-mail): Hasło: Zapomniałem hasła | Nowy użytkownik

Artykuły

Wszystkie ť Kultura-i-Sztuka

Modlitwa góry przemienienia

Autor: Modlitwa12

Od czasu przemienienia Jezusa na Górze Tabor Apostołowie noszą w sercach tę wizję, która pozostanie z nimi do końca ich dni: I oglądaliśmy jego chwałę, chwalę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy (J 1,14).
Obłok jednak już się rozpłynął. \"Powstańcie, nie bójcie się.\" Uczniowie są oszołomieni, gdyż Jezus jest sam - naokoło cisza... życie toczy się dalej.
Nauka, jaką możemy wyciągnąć z Przemienienia, dotyczy każdego chrześcijanina, a my z łatwością możemy zauważyć w tym wezwanie do lepszego zrozumienia naszego powołania w jego najgłębszych wymiarach. Kończąc, podsumujmy najważniejsze punkty tej duchowej doktryny.
Samotność jest miejscem modlitwy. Jedyna prawdziwa modlitwa - jaka w niej emanuje, to modlitwa Jezusa; wszystkie inne modlitwy są tylko odbiciem tego blasku, którym jaśnieje Jego oblicze. Postępujmy więc w tej samotności za Jezusem, opierając się tylko na sile Jego wezwania. Ani nasze umiejętności, ani nasze cnoty nie dają nam dostępu do Ojca, a tylko zaproszenie Jezusa, abyśmy towarzyszyli Mu w wejściu na szczyt góry.
Jednocześnie samotność modlitwy jest miejscem komunii. Jezus nas bowiem powołał - jesteśmy razem z Nim. Dlatego też wszyscy jesteśmy braćmi zjednoczonymi z Nim w miłości, którą wylał na nas w jednym poruszeniu swego serca. Wspinamy się na świętą górę nie w odosobnieniu, lecz jako bracia, których samotność jest braterska.
W sercu owej wspólnoty istnieje zatem nowa forma samotności. Jezus modli się w odosobnieniu i wydaje się, że wcale nie komunikuje się z tymi, którzy Go otaczają. W sercu Jego najgłębszej samotności objawia się bardziej intymna więź - więź pochodząca od Boga, okazywana na wiele różnych sposobów, zawsze jednak jako znak i rzeczywista obecność w naszym sercu więzi istniejącej pomiędzy Osobami Boskimi.
Taki oto jest nasz ideał - wejść z Jezusem w Misterium Paschalne i usłyszeć od Ojca to objawienie, że Jego Syn został nam dany i że czeka na nasze przyjście. Na tym świecie nie mamy innego powołania, jak tylko to, aby nosić w sobie to misterium - w ciszy, w naszych sercach, gdzie trwa nieustanna modlitwa.

Statystyki arykułu:
Oglądany : 266 razy. Liczba słów. : 323

Zobacz wszystkie artykuły tego autora