Artykuły
Wszystkie ť Biznes-i-ekonomia
ADHD
Autor: edekZespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi (opisywany również jako ADHD, nadpobudliwość psychoruchowa, zespół hiperkinetyczny) jest głównym tematem tego artykułu. W przystępnej formie opisane są główne zagadnienia, związane z tym zaburzeniem, a także inne, mniej znane fakty, związane z ADHD. Ponieważ nadpobudliwość psychoruchowa może dotyczyć 3-8% populacji, każdy powinien mieć choć podstawową wiedzę na ten temat.
Diagnoza ADHD opiera się zaobserwowaniu objawów z trzech grup:
- związanych z nadmierną impulsywnością,
- związanych z zaburzeniami koncentracji uwagi,
- związanych z nadmierną aktywnością ruchową.
Objawy te mogą występować z różnym nasileniem i w różnych proporcjach (zmieniających się w czasie życia), niemniej jednak muszą być zaobserwowane przed ukończeniem siódmego roku życia.
Uwarunkowania genetyczne leżą u źródeł ADHD. Jeszcze do niedawna funkcjonowały teorie, że za zaburzenie odpowiada np. zatrucie ołowiem, niewłaściwa dieta, czy mikrouszkodzenia mózgu. Obecnie te teorie nie znajdują potwierdzenia, natomiast uważa się, że nadpobudliwość psychoruchowa ma podłoże genetyczne. Prawdopodobieństwo, że u dziecka rodziców mających ADHD również wystąpi to zaburzenie jest istotnie większe. Jednak, jeśli w porę przeprowadzi się diagnozę, a potem wdroży terapię, to można skutecznie zapanować nad objawami ADHD. Trzeba też pamiętać, że zaburzenie to nie jest wyleczalne – można opanować objawy, ale nie ma cudownej recepty na pozbycie się nadpobudliwości psychoruchowej.
W leczeniu ADHD główną metodą terapeutyczną jest psychoterapia. Rozmaite formy psychoterapii powinny być stosowane od momentu diagnozy, aby można było mówić o skutecznej pomocy osobie nadpobudliwej. Niezmiernie istotna jest również psychoedukacja, skierowana do otoczenia osoby nadpobudliwej – przede wszystkim rodziny, szkoły, opiekunów, współpracowników. Jeśli bowiem otoczenie to nie rozumie istoty zaburzenia, nie dostosuje się do potrzeb i wymagań, związanych z ADHD, to terapia może okazać się niezwykle utrudniona, a wręcz czasami niemożliwa. Natomiast w przypadku ok. 20% osób konieczne bywa stosowanie leków na ADHD. Do podstawowych substancji leczniczych zalicza się tu atomoksetynę lub metylfenidat.
Statystyki arykułu:
Oglądany : 248 razy. Liczba słów. : 290